تعاریف کارآفرینی اجتماعی

کارآفرینی اجتماعی عملی است که کارآفرین اجتماعی انجام می‌دهد. کارآفرین اجتماعی فردی است که یک مشکل اجتماعی را تشخیص می‌دهد و از مفاهیم کارآفرینی برای سازماندهی، ایجاد، و مدیریت سرمایه برای ایجاد تغییر استفاده می‌کند. در حالی‌که کارآفرینان تجاری معمولاً به بررسی بازدهی و سود بازگشتی می‌پردازند، کارآفرینان اجتماعی معمولاً گروه‌ها و سازمان‌های غیرانتفاعی ایجاد می‌کنند. (به کارآفرین نیز نگاهی بیاندازید) کارآفرین اجتماعی به حل مشکلی می پردازد که واقعاً مشکل جامعه است و برای حل آن تقاضایی وجود دارد. قرار است برای حل مشکل محصولی تولید شود. این محصول می‌تواند خدمات اجتماعی باشد یا یک محصول تولیدی مثل سلول‌های خورشیدی (مثال استفاده از انرژی‌های تجدید‌پذیر). محصول هر چیزی که هست باید بازاری داشته باشد و حداقل بخشی از جامعه علاقمند به استفاده از آن باشند و علاقه‌ای برای پرداخت هزینه‌های محصول وجود داشته باشد؛ قرار نیست کارآفرین اجتماعی علاقه‌ای نشان دهد و محصولی تولید کند که واقعاً مورد نیاز جامعه نیست. (طیب زاده, ۲۰۱۹)

هر تعریفی از کارآفرینی اجتماعی باید نشان دهنده نیاز به جایگزینی برای نظم بازار باشد که برای کارآفرینان تجاری کار می کند. ما نمی توانیم فرض کنیم که انضباط بازار بطور خودکار سرمایه گذاری های اجتماعی را که به طور مؤثر و کارآمد از منابع استفاده نمی­کنند از بین می‏برد. تعریف زیر ترکیبی از تأکید بر انضباط و پاسخگویی را با مفاهیم ارزش آفرینی گرفته است، نوآوری و عوامل تغییر، جستجوی فرصت و مهارت می­باشد. به طور خلاصه این تعریف را می­توان به شرح زیر بیان کرد:

• کارآفرینان اجتماعی نقش عوامل تغییر در بخش اجتماعی را بازی می کنند.
• اتخاذ مأموریتی برای ایجاد و حفظ ارزش اجتماعی (نه فقط ارزش شخصی).
• شناختن و پیگیری بی امان فرصت های جدید برای خدمت به آن مأموریت.
• درگیر شدن در یک فرآیند نوآوری مداوم، سازگاری و یادگیری.
• جسورانه عمل کنید بدون اینکه محدود به منابع فعلی در دست باشید.
• نمایش حس مسئولیت پذیری بیشتر در حوزه های انتخابیه ارائه شده و برای نتایج ایجاد شده. (Dees G. j., ۱۹۹۸)

در تعریف کارآفرینی اجتماعی ایجاد مرزها و ارائه نمونه هایی از فعالیت هایی که ممکن است بسیار شایسته باشد اما متناسب با تعریف ما نباشد نیز مهم است. عدم شناسایی مرزها می تواند اصطلاحات کارآفرینی اجتماعی را آنقدر گسترده باز کند که اساساً بی معنی باشد.تفاوت­های کارآفرینی اقتصادی با کارآفرینی اجتماعی (Osberg & Martin, 2007)

کارآفرینی اجتماعی پدیده ای کاملاً جدید و پیچیده است. نویسندگان مختلف تعاریف متفاوتی از کارآفرینی اجتماعی ارائه می دهند. در آن‏ها اجزای مختلف از عدالت اجتماعی ارزش اجتماعی ساختارهای اقتصادی و اجتماعی پایدار ایجاد تعادل جدید استفاده از نوآوری مهارت­های کارآفرینی شکاف­های بازار حل مشکلات اجتماعی تا کارآفرین اجتماعی به عنوان یک عامل تغییر نشان داده شود. مایکل پورتر در مصاحبه خود حتی کارآفرینی اجتماعی را با نظم جدید و آینده به اصطلاح سرمایه­داری تحول­گرایی مرتبط کرده است زیرا کارآفرینی اجتماعی ارزش مشترکی را ایجاد می کند. کارآفرینی اجتماعی برای جامعه سودمند است زیرا نوعی نوآوری اجتماعی است و می­تواند برای ذینفعان مختلف سودآور باشد. (Sekliuckienea & Kisieliusb, ۲۰۱۵)

کارآفرینی اجتماعی فرایند دنبال کردن راه حل­های خلاقانه برای مسائل اجتماعی است به طور ویژه، کارآفرینان اجتماعی، ماموریتی برای خلق و نگهداری ارزش­های اجتماعی در خود احساس می­کنند و خروجی کار آن­ها ممکن است در طیف متنوعی از سازمان ها باشد. (زارعی, ۱۳۹۷)

کارآفرینی اجتماعی فرآیندی است که به واسطه آن شهروندان به منظور به­سازی زندگی توده­ها، به برپایی نهادها یا دگرگون­سازی آن­ها می پردازد تا راه حل هایی را برای مشکلات اجتماعی، مثل فقر، بیماری، بیسوادی، تخریب محیط زیست، تجاوز به حقوق بشر و فساد ارائه دهد. پژوهشگران، متخصصان و بشر دوستان آن را به گونه های مختلف توصیف می کنند مانند تخصص، رشته و جنبش. تعریفی که از تمامی تعاریف نقل شده است. دیز بر این عقیده است که کارآفرینی اجتماعی با ایجاد آمیزه هایی جدید از افراد و منابع که به طور قابل توجهی توانایی جامعه را در بررسی مسائل افزایش می دهند، همین کار را در رابطه با تغییرات اجتماعی انجام می دهند. او می گوید که کارآفرینان اجتماعی ارزشی عام را به وجود می آورند و فرصت های جدیدی را دنبال می کنند آن­ها نوآوری و سازگاری دارند و جسورانه عمل می کنند. (بورن استین & دیویس, ۱۳۹۴)

از نظر من می توان کارآفرینی اجتماعی را اینگونه تعریف نمود “کار امروز ما برای آسایش امروز ما و سود امروز ما برای آسایش فردای فرزندان ما”